https://www.youtube.com/watch?v=FNWiBbK9ytY

 

https://www.youtube.com/watch?v=gj9iqcgRpzo

 

Διαπολιτισμικά Ευρωπαίχνιδα

 

  1. Εισαγωγή

 

1.1 ΤΠΕ

Οι ΤΠΕ έχουν επιφέρει αλλαγές στον τρόπο διδασκαλίας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, ενώ, ως πολυμέσα, αποτελούν πεδίο συνάντησης της πληροφορικής, των τηλεπικοινωνιών, των ηλεκτρονικών εκδόσεων, της βιομηχανίας audio και video καθώς και της βιομηχανίας του κινηματογράφου και της τηλεόρασης (Τερζόγλου, 2008). Ακολουθώντας τις επιταγές της σύγχρονης εκπαίδευσης, ο εκπαιδευτικός δεν είναι η αυθεντία που μεταφέρει γνώσεις, αλλά καθοδηγεί, συμβουλεύει και ωθεί τον μαθητή να αναζητήσει, μέσω των ΤΠΕ, τις πληροφορίες, να καλλιεργήσει τις δεξιότητές του και να εμπλουτίσει τις γνώσεις του (Μπράτιτσης, 2011).

Μέσα από την εποικοδομητική χρήση ΤΠΕ δημιουργούνται νοητικά μοντέλα από τον μαθητή, ενώ με την αξιοποίησή τους ως γνωστικά και διερευνητικά εργαλεία παρέχονται πολλαπλές αναπαραστάσεις της πραγματικότητας, αναδεικνύεται η συνεργατική μάθηση για την οικοδόμηση και όχι αναπαραγωγή της γνώσης, καλλιεργείται ο αναστοχασμός και δημιουργούνται αυθεντικές μαθησιακές δραστηριότητες, βασισμένες σε πραγματικές καταστάσεις (Μπέλλου, 2014). Επιπλέον, το μάθημα γίνεται πιο εύκολα κατανοητό, η μαθησιακή διαδικασία εξελίσσεται πιο ευχάριστα, ο κάθε μαθητής μπορεί να προχωρήσει  με τον δικό του ρυθμό, ενώ παράλληλα ενισχύεται και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να αναπτύξει μεθοδικό τρόπο σκέψης (Κότσαρη, 2014).

 

Μπέλλου, Ιωάννα (2014), Παιδαγωγική Αξιοποίηση των ΤΠΕ, στο Μικρόπουλος, Α., Πληροφορική και Εκπαίδευση. Νοηματοδοτημένη μάθηση και γνωστικά εργαλεία: τεχνολογική προσέγγιση», Ιωάννινα, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Διαθέσιμο από τη δικτυακή διεύθυνση: http://ecourse.uoi.gr/course/view.php?id=1352

 

Τερζόγλου, Απόστολος (2008), Οι Πολυμεσικές Εφαρμογές Εκπαίδευσης και η Συνεισφορά τους στη Μαθησιακή Διαδικασία, Μ.Ε., Πανεπιστήμιο Πατρών, Πολυτεχνική Σχολή, Τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής, Πάτρα

 

Κότσαρη, Κωνσταντίνα (2014), Οι στάσεις των Εκπαιδευτικών απέναντι στις Νέες Τεχνολογίες, Τα εκπαιδευτικά, 109-110

 

Μπράτιτσης, Θ. (2011), Οι ΤΠΕ στα Προγράμματα Σπουδών των Παιδαγωγικών Τμημάτων Νηπιαγωγών, Πρακτικά 2ου Πανελληνίου Συνεδρίου «Ένταξη και Χρήση των ΤΠΕ στην Εκπαιδευτική Διαδικασία», 28-30/4/2011, Πάτρα

 

 

 

1.2 Διαπολιτισμικότητα

Η σύγχρονη έννοια της ετερότητας σχετίζεται με τη διαφορετικότητα σε επίπεδο εθνικής καταγωγής, την πολιτισμική ιδιαιτερότητα, τον τρόπο έκφρασης της κοινωνικότητας ή γενικότερα με την παρουσία, ως εικόνα ή συμπεριφορά, που δεν συμβαδίζει με τα θεωρούμενα φυσιολογικά πρότυπα (Πύλη, 2012). Σε μια προσπάθεια αποτελεσματικής εκπαιδευτικής διαχείρισης της ετερότητας, ήδη από τη δεκαετία του 1960, προτάθηκαν συγκεκριμένες προσεγγίσεις, κάποιες από τις οποίες απευθύνονταν μόνο στους «ξένους», προσπαθώντας να προτείνουν αντισταθμιστικά μέτρα για την εξάλειψη των «ελλείψεων» που αυτοί παρουσιάζουν. Το διαπολιτισμικό μοντέλο είναι και εκείνο που έχει κυριαρχήσει τα τελευταία χρόνια στον αγώνα για τη διαχείριση της ετερότητας.

Η διαπολιτισμική διαχείριση της ετερότητας δεν επιτυγχάνεται γενικά και αόριστα. Χρειάζεται συγκεκριμένες και συντονισμένες προσπάθειες, οι οποίες πραγματοποιούνται από ευαισθητοποιημένα πρόσωπα, σε πολλούς τομείς. Ο τομέας της εκπαίδευσης όμως, είναι καίριος και ζωτικός, καθώς μέσα σε αυτόν διοχετεύονται αλληλεπιδραστικά ιδέες που συντελούν στη διαμόρφωση των νέων ανθρώπων σε σκεπτόμενους δημοκρατικούς πολίτες. Σε αυτή την προσπάθεια, ο ρόλος του εκπαιδευτικού κατέχει κεντρική θέση.

Μέσω των μαθησιακών εμπειριών που οργανώνει, ο εκπαιδευτικός στοχεύει στην αλληλεπίδραση των μαθητών-τριών μεταξύ τους, ώστε να αμβλύνονται τα όποια συναισθήματα φόβου απέναντι στην ποικιλομορφία και να οξύνεται η διάθεση για απόκτηση όλων εκείνων των στοιχείων που συμβάλλουν στη δημιουργία μιας  συμπεριληπτικής τάξης, στην οποία οι μαθητές-τριες μαθαίνουν και σέβονται ο ένας τον άλλον, χωρίς διακρίσεις. Η Sonia Nieto, Πορτορικανή ερευνήτρια και εκπαιδευτικός, είναι υπέρμαχος της αναγνώρισης των διαφορών αλλά και των ισχυρών σημείων κάθε παιδιού ξεχωριστά, καθώς θεωρεί την «επιβεβαίωση της ποικιλότητας ως το κλειδί για τη μάθηση των παιδιών» (Tiedt  & Tiedt, 2006).

Ειδικότερα, η παιδαγωγική-διδακτική διάσταση του ρόλου του εκπαιδευτικού στη σχολική πράξη προσδιορίζεται από τις ακόλουθες παραμέτρους (Βάσσου, 2003):

  1. Οργανώνει, διευθετεί και εποπτεύει τις δραστηριότητες των μαθητών.
  2. Σχεδιάζει μεθοδικά τη διδακτική διαδικασία διαφοροποιώντας τη δομή της με βάση τις αρχές της Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης.
  3. Πλαισιώνει γνωστικά τους μαθητές.
  4. Ενθαρρύνει, επιβραβεύει, επιδοκιμάζει τις προσπάθειες και τις πρωτοβουλίες των μαθητών, ώστε οι τελευταίοι να οδηγηθούν στην «αυτόνομη μάθηση» (ο κύκλος της ενθάρρυνσης).
  5. Αντιμετωπίζει ισότιμα τους μαθητές και δημιουργεί θετικό συναισθηματικό και δημιουργικό/συμμετοχικό ψυχο-παιδαγωγικό κλίμα.
  6. Καθοδηγεί και συντονίζει τα δρώμενα και τους δρώντες-μαθητές μέσα στη σχολική τάξη.
  7. Εφαρμόζει την αρχή της μεθοδολογικής ποικιλίας και των πολλαπλών τεχνικών εργασίας στην προσέγγιση και διαπραγμάτευση της σχολικής γνώσης.

Μέσα από τον διάλογο με τους-τις μαθητές-τριες και τη θεώρησή τους ως ολοκληρωμένες προσωπικότητες, ο εκπαιδευτικός, χρησιμοποιεί τα ανάλογα στοιχεία της προσωπικότητάς του και εκφράζει τις απόψεις και τις πεποιθήσεις του, αφού καταστήσει ξεκάθαρο το ότι αυτές χαρακτηρίζονται από μερικότητα και επιδέχονται κριτική και αμφισβήτηση, διαδικασία η οποία αναμένεται να κατακτηθεί και από το μαθητικό δυναμικό της τάξης για τις δικές του απόψεις και πεποιθήσεις. Τότε είναι που τα μηνύματα που εκπέμπει ο εκπαιδευτικός γίνονται αντικείμενο επεξεργασίας από τους μαθητές και δεν αντιμετωπίζονται ως επιβεβλημένες επιρροές που κινούνται στη σφαίρα του απυρόβλητου (Αποστολίδου, 2006).

 

Πύλη, Ε. (2012). Όρια και περιορισμοί της ετερότητας στα προγράμματα και στα κείμενα της εκπαιδευτικής και κοινωνικής πολιτικής της Ε.Ε., Μ.Ε., Θεσσαλονίκη: Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης Α.Π.Θ.

 

Tiedt, L. P. & Tiedt, M. I. (2006). Πολυπολιτισμική διδασκαλία, (Τ. Πλυτά, Μετάφρ.) Αθήνα: Παπαζήση.

 

Βάσσου, Α. (2003). Πρόγραμμα Διδασκαλίας της Ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Στο Ράπτης, Π. & Πετρόπουλος, Β. (2006), Το φαινόμενο της πολυπολιτισμικότητας στην εκπαίδευση: Οι συνθήκες, οι επικαθορισμοί και οι συνάφειες της θέσμισης, Ανοιχτό Σχολείο, 101, 43-46.

 

Αποστολίδου, Β. (2006). Λογοτεχνία και Ιδεολογία: το ζήτημα των αξιών κατά τη διδασκαλία της λογοτεχνίας, Στο Β. Αποστολίδου & Ε. Χοντολίδου (επιμ.), Λογοτεχνία και Εκπαίδευση, Αθήνα: τυπωθήτω-Γιώργος Δαρδανός, 335-347.

 

1.3 Αναπαράσταση

Πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι μαθητές που βρίσκονται σε διαδικασία μάθησης διαθέτουν «προαναπαραστάσεις», δηλαδή γνώσεις που αποτελούν μέρος του γνωστικού τους υπόβαθρου και όχι αποτέλεσμα συστηματικής διδακτικής πράξης. Συχνά θεωρείται ότι αυτές οι προαναπαραστάσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως σημείο αγκίστρωσης για την οικοδόμηση των νέων εννοιών, ενώ άλλοτε θεωρείται ότι ορισμένες λανθασμένες προαναπαραστάσεις μπορεί να εμποδίσουν μια συστηματική διδασκαλία και να οδηγήσουν σε σημαντικές παρανοήσεις.

Από τη σκοπιά της Διδακτικής, η αναπαράσταση παραπέμπει σε μια προσωπική θεωρία (μορφή «γνώσης» δομημένη και ιεραρχημένη και ένα σύστημα κανόνων) που κινητοποιείται από ένα δεδομένο άτομο (αναπαράσταση κάποιου προσώπου) σε μια καθορισμένη στιγμή για να αντιληφθεί την οργάνωση και τη διάταξη των φαινομένων που θεωρεί (αναπαράσταση κάποιου πράγματος) ή για να αντιμετωπίσει μια συγκεκριμένη κατάσταση.

Με την έννοια αυτή, η αναπαράσταση είναι ανοικτή στον χώρο τον οποίο «περιγράφει» και, κατά συνέπεια, είναι ταυτόχρονα «ζωντανή» (βρίσκεται σε αλληλεπίδραση με το περιβάλλον της) και «θνητή» (η πραγματικότητα μπορεί να τη διαψεύσει μοιραία)

Η έννοια της αναπαράστασης συνιστά κεντρική έννοια στη Διδακτική καθώς αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην οικοδόμηση της γνώσης και γενικότερα στην συγκρότηση της γνωστικής δομής του εκπαιδευόμενου (Κόμης 2001, Βασιλοπούλου 2001). Κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας , ο εκπαιδευόμενος πραγματώνει την προσωπική  του μάθηση, οικοδομώντας μια «εικόνα για το πώς λειτουργεί ο κόσμος», δηλαδή ένα σύστημα αναπαραστάσεων –αντιλήψεων, το οποίο χρησιμοποιεί προκειμένου να αφομοιώνει σταδιακά τις νέες γνώσεις συσχετίζοντάς τις με τις προϋπάρχουσες, να εξηγεί ποικίλες καταστάσεις και να δίνει απαντήσεις στα νέα προβλήματα που θέτει ο «κόσμος» που τον περιβάλλει. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο, κρίνεται σημαντική η αξιοποίηση εργαλείων μάθησης και διδασκαλίας τα οποία εστιάζουν στην αναπαράσταση της γνώσης και των αντιλήψεων των εκπαιδευόμενων και συμβάλλουν στη διερεύνηση και αξιοποίησή τους.

 

Γουλή, Ε., Γόγουλου, Α., Παπανικολάου, Κ., & Γρηγοριάδου, Μ. (2005). Αξιοποιώντας τον Εννοιολογικό Χάρτη ως Εργαλείο Διδασκαλίας και Αξιολόγησης στο μάθημα Πληροφορικής Γυμνασίου. Πρακτικά 3 ου Πανελληνίου Συνεδρίου “ Διδακτική της Πληροφορικής “, ( Κόρινθος, 7-9 Οκτωβρίου)  Διαθεσιμο στο : http://hermes.di.uoa.gr/gouli/gouli/ggpg-Didactics-2005.pdf

 

 

Στυλιάρας, Γ.& Δήμου, Β.,(2015) Νοητικά μοντέλα και αναπαραστάσεις για τις διαδικτυακές εφαρμογές στη διδασκαλία της Πληροφορικής. Διαθέσιμο στο : https://repository.kallipos.gr/bitstream/11419/725/3/02_chapter_03.pdf

 

Στυλιάρας, Γ.& Δήμου, Β.,(2015) Διδακτική της Πληροφορικής: Πληροφορική στη Γενική και Ειδική Αγωγή – Η συμβολή του Διαδικτύου και του Web 2.0 Διαθέσιμο στο : https://repository.kallipos.gr/bitstream/11419/722/5/00_master_document-KOY.pdf

 

 

Ψούνης, Δ., (2016) ∆ιδακτική της Πληροφορικής. ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΤΗΣ ∆Ι∆ΑΚΤΙΚΗΣ Νοητικά Μοντέλα και Αναπαραστάσεις της Πληροφορικής. ΠΛΗ37 ΤΟΜΟΣ A. Διαθέσιμο στο : http://www.psounis.gr/wp-content/uploads/2015/09/%CE%A0%CE%9B%CE%9737-%CE%9C%CE%91%CE%98%CE%97%CE%9C%CE%91-%CE%91.2.2.pdf

 

 

1.4 Ευρωπαίχνιδα

Το πρόγραμμα Τeachers4Europe αποτελεί μία προσπάθεια της Αντιπροσωπείας της Ευρώπης στην Ελλάδα από το 2011  να ενημερώσει και να επιμορφώσει τους Έλληνες εκπαιδευτικούς της Α/θμιας και της Β/θμιας εκπαίδευσης σε θέματα σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση έτσι ώστε να είναι σε θέση να συνεισφέρουν στη διαμόρφωση των ενεργών Ευρωπαίων πολιτών του αύριο.

Επιδιώκεται, πρώτον, η καλύτερη ενημέρωση των συμμετεχόντων εκπαιδευτικών επί των εξελίξεων των ευρωπαϊκών θεμάτων και δεύτερον, η υποστήριξή τους στη βελτίωση των δεξιοτήτων τους, εφαρμόζοντας στην εκπαίδευση καινοτόμες βιωματικές μεθόδους διδασκαλίας με αξιοποίηση και των τεχνολογιών της πληροφορικής και της επικοινωνίας.

Οι εκπαιδευτικοί T4E που συμμετέχουν στην κοινή δράση με τον τίτλο «Ευρωπαίχνιδα» υλοποιούν σε μεγάλο βαθμό τους στόχους του προγράμματος καθώς καλύπτουν θεμελιώδεις αρχές του όπως:

Α. Την ενημέρωση των εκπαιδευτικών πάνω σε ευρωπαϊκά θέματα και ειδικότερα την εστίαση  στις δυνατότητες, τις προκλήσεις και τις προοπτικές του ευρωπαϊκού οικοδομήματος

1.Κοινή συνισταμένη των εργασιών είναι η διαπολιτισμική διάσταση,  που διαπιστώθηκε ότι αποτελεί και νομοθετικά προτεραιότητα της ΕΕ.

Η δραστηριότητα της ΕΕ για τον πολιτισμό υπάγεται στο άρθρο 167 της ΣΛΕΕ (πρώην άρθρο 151 ΣΕΚ). Καθιερώνει τις αρχές και το υφιστάμενο πλαίσιο πολιτικής σχετικά με τον πολιτισμό, συμπεριλαμβανομένου του ουσιαστικού περιεχομένου και των διαδικασιών λήψης αποφάσεων. Το άρθρο 6 της ΣΛΕΕ ορίζει τις αρμοδιότητες της ΕΕ στον τομέα του πολιτισμού: «Η Ένωση έχει αρμοδιότητα να αναλαμβάνει δράσεις για να υποστηρίζει, να συντονίζει ή να συμπληρώνει τη δράση των κρατών μελών».

Η Συνθήκη της Λισαβόνας ενισχύει τη θέση του πολιτισμού, όπως αναφέρεται ρητά στο προοίμιο της ΣΕΕ: «εμπνεόμενοι από την πολιτιστική, τη θρησκευτική και την ανθρωπιστική κληρονομιά της Ευρώπης». Στους κύριους στόχους της EE, όπως αναφέρεται στη Συνθήκη, περιλαμβάνεται, ο σεβασμός του πλούτου της πολιτιστικής και γλωσσικής της πολυμορφίας και η μέριμνα για την προστασία και την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς (άρθρο 3 της ΣΕΕ). Η Συνθήκη της Λισαβόνας εισάγει μια σημαντική καινοτομία: οι αποφάσεις για τα πολιτιστικά ζητήματα στο Συμβούλιο λαμβάνονται πλέον με ειδική πλειοψηφία και όχι ομόφωνα, όπως κατά το παρελθόν. Εντούτοις, δεδομένου ότι εξακολουθεί να μην είναι δυνατή η εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών στον τομέα του πολιτισμού, η ειδική πλειοψηφία θα ισχύσει κυρίως για αποφάσεις που αφορούν τη μορφή και το πεδίο εφαρμογής των προγραμμάτων χρηματοδότησης.

Το άρθρο 13 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ ορίζει ότι «η τέχνη και η επιστημονική έρευνα είναι ελεύθερες». Το άρθρο 22 ορίζει ότι «η Ένωση σέβεται την πολιτιστική, θρησκευτική και γλωσσική πολυμορφία».

2.Η  εκπαιδευτική πολιτική της ΕΕ στον τομέα της συνεκπαίδευσης με άτομα με ειδικές ανάγκες απασχόλησε ομάδα εκπαιδευτικών που προσπάθησαν να την εφαρμόσουν.

Σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η σύγχρονη τάση στην ειδική αγωγή είναι η ανάπτυξη πολιτικής συνεκπαίδευσης (inclusion) των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στα γενικά σχολεία (Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Eurydice/Eurostat, 1999/2000. )Σήμερα, μετά από την διακήρυξη της Σαλαμάνκα (1994), η παιδαγωγική συζήτηση έχει μετατοπιστεί από την πρόταση της ενσωμάτωσης (mainstreaming) και της ένταξης (integration) σε αυτήν της συνεκπαίδευσης (inclusion) των μαθητών με και χωρίς ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σε «ένα σχολείο για όλους» όπως αναφέρεται στη Χάρτα του Λουξεμβούργου (1996) (Watkins 2003).Η Χάρτα εκπονήθηκε από το Συμβούλιο των Δήμων και των Περιφερειών της Ευρώπης (CEMR) σε συνεργασία με πολλούς εταίρους. Η εκπόνηση είχε την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μέσω του 5ου Κοινοτικού Προγράμματος Δράσης για την Ισότητα των Φύλων.

3.Την ενημέρωση των εκπαιδευτικών για την τρέχουσα οικονομική κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα στην ΕΕ και τη θέση της εκπαίδευσης σε αυτήν. Στην κατεύθυνση αυτή αποτέλεσε προτεραιότητα η τήρηση ισόρροπων τάσεων, η αναθεώρηση και αναζήτηση καινοτόμων, βιωματικών εκπαιδευτικών πρακτικών με την αξιοποίηση των τεχνολογιών της πληροφορικής και της επικοινωνίας που θα έκαναν αβίαστα αποτελεσματικές τις παρεμβάσεις.

  1. Μεγάλη διάχυση στις τοπικές κοινωνίες που παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις ελπιδοφόρες και ανατρεπτικά αισιόδοξες εκπαιδευτικές δημιουργίες των σχολείων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα T4E.

 

Β.Την εμπλοκή των μαθητών και μαθητριών στη γνωριμία και εμβάθυνση των ευρωπαϊκών συνθηκών που επηρεάζουν τη ζωή τους

  • Γνωριμία με τις χώρες-κράτη μέλη της ΕΕ τόσο γεωγραφικά όσο και πολιτισμικά.
  • Αναζήτηση των διαπολιτιστικών στοιχείων εστιάζοντας στις ομοιότητες των λαών
  • Υπογράμμιση των αρχών-αξιών που διέπουν την ΕΕ.
  • Ανάπτυξη υγιούς κριτικής στάσης στα προβλήματα μέσω της γνώσης και της διατύπωσης επιχειρημάτων.
  • Διατύπωση προτάσεων για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι παραπάνω στόχοι που τέθηκαν στην κοινή εργασία και αποτελούν πυλώνες της προσπάθειας των T4E προσεγγίστηκανμε καινοτόμες βιωματικού τύπου διδακτικές μεθόδους, που δημιουργούν αυθεντικές  συνθήκες μάθησης για τους μαθητές και τις μαθήτριες, εξασκούν την κριτική τους σκέψη με στόχο τη δημιουργία ενεργών, ενημερωμένων και διεκδικητικών μελλοντικών ευρωπαίων πολιτών.

Ομαδοσυνεργατική διδασκαλία:

Η ομαδοσυνεργατική διδασκαλία που ακολουθήθηκε σχεδόν σε όλες τις εργασίες στηρίζεται στη θεωρία του  εποικοδομητισμού (constructivism). Στο συγκεκριμένο μοντέλο διδασκαλίας η μάθηση είναι μια διαδικασία στην οποία οι μαθητές κατασκευάζουν ενεργά τη γνώση αλληλεπιδρώντας με την ομάδα. Δόθηκε έμφαση στις εποικοδομητικές και συνεργατικές διαδικασίες, στη δημιουργικότητα, στην ανοικτή σκέψη. Αξιοποιήθηκε ιδιαίτερα η διδακτική πρακτική της δραματοποίησης – αναπαράστασης και του παιχνιδιού που οδηγεί στη συνειδητοποίηση της βιωματικής εμπειρίας.

Μέσω της ομαδικής εργασίας μαθητών-τριών αλλά και εκπαιδευτικών μεταξύ τους και την υιοθέτηση κανόνων λειτουργίας της ομάδας, οι οποίοι διαπνέονται από το πνεύμα της αποδοχής και του σεβασμού, προσεγγίστηκαν οι αρχές του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος σε θεσμική βάση, προσφέροντας εμπειρίες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάση για περαιτέρω επεκτάσεις και εμβαθύνσεις.

Η πρωτοπόρα προσπάθεια των μαθητών και μαθητριών των συμμετεχόντων σχολείων  καθώς και των  εκπαιδευτικών T4E καταγράφηκε σε ταινίες μικρού μήκους, οι οποίες  αποτελούν χρήσιμο  οδηγό για κάθε εκπαιδευτικό που θα θελήσει να χειριστεί ανάλογα θέματα των χωρών της ΕΕ.

 

http://www.europarl.europa.eu/atyourservice/el/displayFtu.html?ftuId=FTU_5.13.1.html

http://europa.eu/pol/rights/index_el.htm    

http://conf2007.edu.uoi.gr/Praktika/1236-1328.pdf

  1. Παρουσίαση παιχνιδιών

Τα τμήματα των Δ’-Ε’-Στ’ τάξεων του Ολοήμερου Τμήματος του 3ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου Ευόσμου με υπεύθυνο δάσκαλο τον  κ. Μιχαήλ Αλέξανδρος ασχολήθηκαν με δύο χώρες, την Ιρλανδία και την Κροατία.

 

2.1 Ιρλανδία

 

Οι τρεις συμβουλές

 

Ενδεικτικές ηλικίες: 10-12 ετών

 

  1. Θεωρία- Ιστορικό πλαίσιο

 

Ήρωας ενός παραδοσιακού ιρλανδικού παραμυθιού είναι ο Γιάννης, ένας τίμιος οικογενειάρχης που πιάνει δουλειά ως αγρότης σε ένα αφεντικό, που αντί για μισθό επί τρία χρόνια του έδινε μία συμβουλή ετησίως. «Ποτέ μην αφήνεις έναν παλιό γνώριμο δρόμο για χάρη ενός καινούριου», «Φυλάξου από τους καυχησιάρηδες» και «Να είσαι πάντα τίμιος ό,τι και να συμβεί». Όταν ο Γιάννης ετοιμάστηκε για να φύγει από τον αφέντη του, εκείνος του έδωσε ένα καρβέλι ψωμί και του είπε να το κόψει τη στιγμή της πιο μεγάλης του χαράς. Στο δρόμο του, ο Γιάννης συνάντησε εμπόδια και προκλήσεις που κατάφερε να τις ξεπεράσει, εφαρμόζοντας τις τρεις συμβουλές που είχε πάρει. Στο τέλος, ο Γιάννης βρίσκει μια καλή καινούρια δουλειά και όταν κόβει μαζί με την οικογένειά του το καρβέλι ψωμί, πετάγονται από μέσα τόσα χρυσά νομίσματα, όσοι οι μισθοί των τριών χρόνων που ο Γιάννης δούλευε κοντά στον προηγούμενο αφέντη του.

 

  1. Δραστηριότητα

 

2.1. Υλικά

 

1η δοκιμασία

1 χάρτινη κούτα

1 σκουπόξυλο

1 μεγάλος χάρτινος κύλινδρος

χαρτοταινία

 

2η δοκιμασία

10 πιάτα μιας χρήσεως

10 πιρούνια μιας χρήσεως

10 μαχαίρια μιας χρήσεως

10 ποτήρια μιας χρήσεως

1 μπουκάλι με νερό

2 πιατέλες μιας χρήσεως

Πλαστικοποιημένες καρτέλες με φαγητά

Πλαστικοποιημένη κάτοψη τραπεζιού

1 τραπεζομάντιλο

1 χάρτινη κούτα

 

3η δοκιμασία

χαρτοταινία

1 μπαλόνι

1 μαρκαδόρος

1 μεγάλο σχοινί

1 μπάλα

1 καρφίτσα

Ένα κομμάτι κορδέλας

Κομφετί

 

 

2.2. Προετοιμασία

 

Γενικοί κανόνες

 

Η ομάδα έχει πέντε παίκτες και πρέπει να περάσει τρεις δοκιμασίες, όσες και οι συμβουλές που πήρε ο Γιάννης. Ο αριθμός των μελών της ομάδας μπορεί να τροποποιηθεί συνολικά ή σε κάθε δοκιμασία, αρκεί οι ομάδες που θα διαγωνίζονται να έχουν ίσο αριθμό μελών. Όλη η διαδρομή χρονομετρείται. Νικήτρια είναι η ομάδα που θα κάνει τον λιγότερο χρόνο.

 

2.3. Εκτέλεση

 

1η δοκιμασία

 

“Ποτέ μην αφήνεις έναν παλιό γνώριμο δρόμο για χάρη ενός καινούριου”! Ένας γνώριμος δρόμος μπορεί να είναι δύσκολος, αλλά πολλές φορές πιο ασφαλής. Όπως και ο δρόμος της πρώτης δοκιμασίας. Κάθε παίκτης πρέπει να διανύσει τη διαδρομή, κάνοντας κουτσό. Κάθε φορά που συναντά εμπόδια, σταματά να κάνει κουτσό. Τα εμπόδια που θα συναντήσει είναι μια κούτα, που θα πρέπει να περάσει από πάνω της, ένα σκουπόξυλο για να περάσει από κάτω του και ένας χάρτινος κύλινδρος ριγμένος στο έδαφος για να περάσει από μέσα του. Μόλις ο κάθε παίκτης φτάσει στο τέλος, ξεκινάει ο επόμενος. Αν κάποιος σκοντάψει σε κάποιο εμπόδιο ή δεν κάνει κουτσό, τότε ξεκινά τη διαδρομή από την αρχή.

 

2η δοκιμασία

 

“Μην εμπιστεύεσαι τους καυχησιάρηδες”! Οι φίλοι του Γιάννη τον καλούν σε τραπέζι. Για να κάνει με επιτυχία η ομάδα την επόμενη δοκιμασία χρειάζεται να στρώσει σωστά ένα τραπέζι για δείπνο, σύμφωνα με την κάτοψη που της δίνεται. Μέσα σε μια κούτα υπάρχουν όλα τα απαραίτητα της δεύτερης δοκιμασίας. Ανάλογα με τις οδηγίες της κάτοψης τα μέλη της ομάδας πρέπει να συντονιστούν, τοποθετώντας σωστά το τραπεζομάντιλο, τις πιατέλες, τα πιάτα, τα μαχαιροπίρουνα, το μπουκάλι, τα ποτήρια, τα φαγητά και τις σαλάτες. Μόλις το καταφέρουν, περνούν στην επόμενη δοκιμασία. Προσοχή! Υπάρχουν εκτυπωμένα και πλαστικοποιημένα περισσότερα φαγητά και σαλάτες από όσα αναγράφονται στην κάτοψη.

 

3η δοκιμασία

 

“Να είσαι πάντα τίμιος ό,τι και να συμβεί”! Ο Γιάννης μεταφέρει το πουγκί στον ιδιοκτήτη του, ανεβαίνοντας ένα μεγάλο βουνό. Οι παίκτες της ομάδας βρίσκονται σε συγκεκριμένες θέσεις και εναλλάξ πρέπει να περάσουν την μπάλα-πουγκί με πάσες από τη μία άκρη του γηπέδου μπάσκετ στην άλλη, πάνω από ένα σχοινί που βρίσκεται δεμένο ανάμεσα στις δύο μπασκέτες. Κάθε παίκτης θα χρειαστεί να μεταφερθεί, κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας, τέσσερις θέσεις πιο μετά από εκεί που αρχικά βρισκόταν. Αν η μπάλα περάσει κάτω από το σχοινί ή ο παίκτης δεν την πιάσει, το παιχνίδι ξεκινά από την αρχή. Στο τέλος οι παίκτες ψάχνουν να βρουν τρόπο να σκάσουν το μπαλόνι-ψωμί και, μόλις το κάνουν με τη βοήθεια της καρφίτσας, πέφτουν τα κονφετί που συμβολίζουν τα χρυσά νομίσματα που υπήρχαν στο ψωμί του Γιάννη. Το παιχνίδι τελειώνει και νικήτρια είναι η ομάδα με τον καλύτερο χρόνο.

 

2.4. Πεδία σύνδεσης με το Αναλυτικό Πρόγραμμα

 

Γλώσσα (Λογοτεχνία), Φυσική Αγωγή, Αγωγή Υγείας, Πληροφορική, Εικαστικά

 

  1. Αποτελέσματα

 

Οι μαθητές-τριες δημιούργησαν ένα ομαδικό παιχνίδι εξωτερικού χώρου εμπνευσμένο από ένα παραδοσιακό ιρλανδικό παραμύθι, αφού πρώτα ήρθαν σε επαφή με την ιρλανδική παράδοση και γνώρισαν στοιχεία της χώρας.

 

 

2.2. Κροατία

 

To Εθνικό Πάρκο των 16 λιμνών Plitvice

 

Ενδεικτικές ηλικίες: 8-12 ετών

 

  1. Θεωρία- Ιστορικό πλαίσιο

Το Εθνικό Πάρκο λιμνών του Πλίτβιτσε (Nacionalni park Plitvicka jezera) είναι ένα από τα παλαιότερα εθνικά πάρκα στην νοτιονατολική Ευρώπη και το μεγαλύτερο στην Κροατία. Έχει έκταση 296,85 τ.χλμ, ιδρύθηκε το 1949 και από το 1979 αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Βρίσκεται στην κεντρική Κροατία, κοντά στα σύνορα με τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Περιλαμβάνει 16 λίμνες, οι οποίες συνδέονται με μια σειρά καταρρακτών, καθώς και αρκετές σπηλιές. Στην περιοχή ζει μια ευρύτατη ποικιλία ζώων και πτηνών, όπως η ευρωπαϊκή καφέ αρκολυδα, ο λύκος, ο αετός, η κουκουβάγια, ο λύγκας, η αγριόγατα και ο αγριόκουρκος. Επίσης, υπάρχουν 321 είδη πεταλούδων, 140 είδη πτηνών, 12 είδη αμφιβίων και μερικά είδη ερπετών.

 

  1. Δραστηριότητα

 

2.1. Υλικά

 

16 μικρές νερόφουσκες

2 μεγάλες λεκάνες

16 πετραδάκια

2 μακρόστενες βέργες για καλάμια

2 συνδετήρες σαν αγκίστρια στην άκρη των βεργών

Σπάγκος

 

 

2.2. Προετοιμασία

 

Γενικοί κανόνες

Η ομάδα έχει οχτώ παίκτες και πρέπει να σώσει 16 ψάρια, μεταφέροντάς τα από μολυσμένα νερά που βρίσκονται έξω από το πάρκο στις 16 λίμνες του πάρκου. Όλη η διαδρομή χρονομετρείται. Νικήτρια είναι η ομάδα που θα κάνει τον λιγότερο χρόνο αλλά και θα μεταφέρει τα περισσότερα ψάρια-νερόφουσκες στο τέρμα της διαδρομής.

 

2.3. Εκτέλεση

Το παιχνίδι παίζεται σε γήπεδο μπάσκετ. Σε κάθε  γωνία του γηπέδου βρίσκονται δύο παίκτες της ομάδας. Στην Α’ γωνία είναι τοποθετημένη μία μεγάλη λεκάνη με νερό και τις δεκαέξι νερόφουσκες οι οποίες έχουν μέσα τους νερό και από ένα πετραδάκι η καθεμία, το οποίο συμβολίζει ένα ψαράκι. Ο κάθε παίκτης κρατάει ένα ξύλο με έναν συνδετήρα σε σχήμα γάντζου στην άκρη του. Τα μπαλόνια έχουν στην άκρη τους μια θηλιά από σχοινί. Μόλις δοθεί το σύνθημα, οι 2 παίκτες ψαρεύουν από μία νερόφουσκα-ψαράκι ο καθένας, αφήνουν τα καλάμια κάτω και τρέχουν να δώσουν τις νερόφουσκες στους 2 παίκτες που βρίσκονται στη Β’ γωνία. Οι δύο αυτοί παίκτες παίρνουν τις νερόφουσκες και τις μεταφέρουν στους 2 παίκτες της Γ’ γωνίας, οι οποίοι τις παίρνουν  και τρέχουν στην Δ’ γωνία, όπου βρίσκεται η άλλη μεγάλη λεκάνη. Ρίχνουν μέσα τις νερόφουσκες με σκοπό να τις σκάσουν και να μείνουν στη λεκάνη τα πετραδάκια. Μόλις γίνει αυτό, οι 2 επόμενοι παίκτες που ήδη βρίσκονταν στην Δ΄ γωνία τρέχουν στην Α’ γωνία και η διαδικασία επαναλαμβάνεται από την αρχή για άλλες 7 φορές. Αν κάποια νερόφουσκα πέσει στο έδαφος κατά τη διάρκεια της διαδρομής, θεωρείται ότι χάνεται και οι παίκτες δεν μπορούν να τη μαζέψουν. Νικήτρια είναι η ομάδα που μετέφερε τις περισσότερες νερόφουσκες στον καλύτερο χρόνο. Κάθε νερόφουσκα που φτάνει στο τέρμα δίνει 3 πόντους, ενώ η ομάδα που έκανε τον καλύτερο χρόνο παίρνει 10 έξτρα πόντους. Η δεύτερη ομάδα σε χρόνο παίρνει 9 έξτρα πόντους κ.ο.κ..

 

2.4. Πεδία σύνδεσης με το Αναλυτικό Πρόγραμμα

Φυσική Αγωγή, Μελέτη Περιβάλλοντος, Γεωγραφία

 

  1. Αποτελέσματα

Οι μαθητές-τριες δημιούργησαν ένα ομαδικό παιχνίδι εξωτερικού χώρου εμπνευσμένο από το Εθνικό Πάρκο των 16 λιμνών του Plitvice, αφού πρώτα μελέτησαν στοιχεία του πολιτισμού της Κροατίας και εξασκήθηκαν στην ομαδική και από κοινού εργασία για την επίτευξη ενός στόχου.

 

  1. Αποτίμηση

 

Η συνεργασία ανάμεσα σε 26 δασκάλους από όλη την Ελλάδα και όλων των ειδικοτήτων αποτελεί παράδειγμα για τους μαθητές μας. Η ομαδική προσπάθεια η οποία μέσα από δυσκολίες κατάφερε και δημιούργησε ένα ηλεκτρονικό βιβλίο, αποτελεί σημείο αναφοράς για την ομαδοσυνεργατική μέθοδο. Η δημιουργία 28 διαφορετικών παιχνιδιών από τους ίδιους τους μαθητές έφερε την εφευρετικότητα σε πρώτο πλάνο κατά τη διάρκεια της μαθησιακής διαδικασίας. Τα χαμόγελα χαράς πλαισίωσαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτή την εργασία υιοθετώντας βασικές αξίες, αγάπης, σεβασμού και αλληλοβοήθειας ανάμεσα στους μαθητές και κατ’ επέκταση στις πολυάριθμες σχολικές μονάδες που έλαβαν μέρος με πρωτοβουλία πάντα των υπεύθυνων Teachers4Europe, ανά την Ελλάδα. Από τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Κρήτη, σχολεία, εκπαιδευτικοί και μαθητές ολοκλήρωσαν ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο και τα κατάφεραν με μεγάλη επιτυχία. Ο στόχος της ανάδειξης της συνεργασίας των χωρών της Ε.Ε., παράλληλα με τα σχολεία που συμμετείχαν στο πρόγραμμα, επετεύχθει.

Παιχνίδια από την Ευρώπη, εμπνευσμένα από την ιστορία ή τους μύθους των λαών της.

https://www.youtube.com/watch?v=l8NqDYISn00

https://www.youtube.com/watch?v=WVSN-wXTWTo

 

Πολλά γνωστά κόμικ και πολλοί ήρωες αυτών, κατάγονται από την Ευρώπη. Το ξέρατε αυτό; Ο Τεν-Τεν, ο Λουκυ-Λουκ, ο Αστερίξ και ο Οβελίξ, ο Τιραμόλα, ο δικός μας Σπίθας και πολλοί πολλοί άλλοι, που δε θα φανταζόσασταν ότι είναι γείτονές μας. Εμείς φτιάξαμε ένα ψηφιακό χάρτη της Ευρώπης και πάνω σε αυτόν τοποθετήσαμε τους ευρωπαίους, αγαπητούς μας ήρωες. Φτιάξαμε κατασκευές, ζωγραφίσαμε, δημιουργήσαμε animation και βίντεο, πήραμε συνεντεύξεις ακόμα και από γαϊδουράκια που μιλάνε. Και όλα αυτά εμπνευσμένοι από Ευρωπαϊκά Κόμικ...

Το ψηφιακό φύλλο ενσωματώνει, κείμενο, ήχο, εικόνα και κινούμενες εικόνες, υπερσυνδέσμους σε βίντεο και φωτοάλμπουμ με έργα των παιδιών. Η διεπαφή έχει συνέπεια ώστε να είναι εύχρηστο το φύλλο και κατανοητό στα παιδιά.