Ο Ρέλης Κουρέλης ταξιδεύει στην Ευρώπη

Όνομα σχολικής μονάδας 19 Δημοτικό Σχολείο Χανίων
Τάξη/εις που συμμετείχαν Δ
Αρχείο εργασίας

19ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων

Τμήμα: Δ²

αριθμός μαθητών : 21

Υπεύθυνος εκπαιδευτικός: Αλίκη Βιτωρίου

Σχολικό έτος : 2015-2016

 

 

 

 

 

 

Ένα σχέδιο εργασίας που γίνεται στα πλαίσια εκπόνησης εργασιών για την εκπαιδευτική κοινότητα των Teachers 4 Europe και υλοποιείται με την υποστήριξη του Πολυτεχνείου Κρήτης.

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

 

 

 

Εισαγωγή ....................................................... 3

Κυρίως θέμα ................................................. 4

Κείμενα μαθητών ......................................... 8

φωτογραφίες ................................................ 21

 

 

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

Τη φετινή σχολική χρονιά έχω την τύχη να διδάσκω για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, λόγω ειδικών καταστάσεων, στο ίδιο τμήμα και να κάνω την τρίτη εργασία μου για τους Τ4Ε με τους ίδιους μαθητές. Αυτό μου δίνει σαφώς μία άνεση ως προς το πλάνο εργασίας μου και την κατανομή των χρόνων, μια και δεν ασχολούμαστε με έννοιες και ορολογία της Ε.Ε. ξανά από την αρχή.

Πολύ σημαντικό επίσης είναι ότι για τον ίδιο λόγο τα παιδιά είναι εξοικειωμένα να δουλεύουν σε ομάδες. Ομαδοσυνεργατική λοιπόν σε συνδυασμό όμως και με ατομική εργασία είναι οι μέθοδοι που χρησιμοποίησα  για το project της φετινής χρονιάς.

Τέλος η χημεία μεταξύ μας είναι ιδιαίτερα καλή, γεγονός που συντελεί ακόμα περισσότερο στην άμεση και σαφή συνεννόησή μας για την εκτέλεση εργασιών.

Η επιλογή του θέματος έγινε με έναν κάπως παράξενο τρόπο. Ήρθε σαν συνέχεια μιας χριστουγεννιάτικης δράσης που είχαμε στην τάξη, όπου αφού διαβάσαμε και δραματοποιήσαμε το βιβλίο «το δώρο της παπλωματούς», απασχοληθήκαμε κάνοντας διάφορες χειροτεχνίες με τους μαθητές και τους γονείς του τμήματός μου χρησιμοποιώντας κουρελάκια, κάτι που διασκέδασε όλους πάρα πολύ.

Ψάχνοντας λοιπόν για μια πρωτότυπη ιδέα για τους Τ4Ε θέλησα να συνεχίσω να δουλεύω με τα κουρελάκια και έτσι προέκυψε η ιδέα του «Ρέλη Κουρέλη», ο οποίος φυσικά θα ταξίδευε στην Ευρώπη!

 

 

 

 

Η συνεργασία μου τέλος με το Πολυτεχνείο Κρήτης για τρίτη συνεχόμενη χρονιά έδωσε στο έργο μας τα απαραίτητα  φόντα να προχωρήσουμε για άλλη μια φορά σε ψηφιοποίηση του έργου μας, κάτι που το κάνει ιδιαίτερα εντυπωσιακό και ελκυστικό για όσους το παρακολουθήσουν!

 

 

 

 

Έχοντας σα δεδομένη την παραπάνω κεντρική ιδέα, ο στόχος μας ήταν ν’ ανακαλύψουμε για κάθε χώρα – μέλος της Ε.Ε. κάποιο χαρακτηριστικό της , το οποίο να σχετίζεται με ύφασμα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία οι μαθητές θα γνώριζαν κάτι καινούριο για τη χώρα που επέλεξαν, ένα χαρακτηριστικό

της πρόσωπο, προϊόν ή οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να σχετιστεί με κάποιο νήμα ή ύφασμα και στη συνέχεια βέβαια να το παρουσιάσουν και στους συμμαθητές τους.

Η διαδικασία θα ήταν εύκολη αν περιοριζόμασταν σε παραδοσιακές στολές των κατοίκων ή σε σημαίες των κρατών. Κάτι τέτοιο όμως δεν μας άρεσε σαν ιδέα, διότι θα ήταν μονότονο.

Ο περιορισμός όμως έκανε την επιλογή του στοιχείου τους πιο δύσκολη. Παρόλα αυτά ήταν εξαιρετικά  ενδιαφέρον να ψάχνουν έχοντας κατά νου ένα κοινό στοιχείο, το ύφασμα εν προκειμένω, και όταν δεν ήταν δυνατό να το εντοπίσουν σε πρώτη φάση να προσπαθούν με κάποιο τρόπο να το συσχετίσουν και να σκαρφιστούν μια σύνδεση μ’ αυτό.

 

Έτσι ξεκινήσαμε την αναζήτηση αντιπροσωπευτικού θέματος από κάθε χώρα. Σε κάποιες περιπτώσεις όπως του Ηνωμένου Βασιλείου με το καρώ ή της Γαλλίας με τον μπερέ η επιλογή ήταν εύκολη, γρήγορη και βγήκε αυθόρμητα από τα παιδιά. Στις περιπτώσεις όμως που κάτι τέτοιο ήταν δύσκολο ακολουθούσε συζήτηση, πολλές φορές ομαδική, μέχρι να καταλήξουμε κάπου.

Σιγά σιγά μ’ αυτόν  τον τρόπο άρχισε να σχηματίζεται η λίστα με τα «πάνινα» χαρακτηριστικά της κάθε χώρας και κάποια στιγμή ολοκληρώθηκε.

 

Στη συνέχεια ετοιμάστηκαν δύο καρτέλες για κάθε χώρα, μία με την ίδια τη χώρα και μία με το θέμα που επιλέξαμε από αυτή.

Γι’ αυτό το βήμα εργαστήκαμε αρκετές ώρες στην αίθουσα πληροφορικής. Ο κάθε μαθητής έψαχνε για τη χώρα του από τη μία το χάρτη της, κι από την άλλη κάποιο αντικείμενο ή κάποιο πρόσωπο, που θα μπορούσαμε να συνδέσουμε με τον πρωταγωνιστή μας, τον Ρέλη Κουρέλη.

Έτσι τα παιδιά εξοικειώθηκαν με τους χάρτες των κρατών μελών της Ε.Ε., τους δόθηκε η ευκαιρία να δουν με ποιες χώρες συνορεύει η κάθε μία και να κατασκευάσουν ο καθένας για λογαριασμό του το χάρτη που είχε αναλάβει, με όποια προβλήματα και λάθη κι αν συνοδεύτηκε αυτό. Επειδή τα συγκεκριμένα παιδιά είναι τετάρτης δημοτικού δεν έχουν διδαχτεί ακόμα το  μάθημα της Γεωγραφίας και δεν είναι εξοικειωμένα με την ανάγνωση ή την κατασκευή χαρτών, συνόρων και ό,τι άλλο σχετίζεται μ’ αυτό. Έτσι μέσα από αυτή τη διαδικασία έμαθαν να ζωγραφίζουν, έστω και απλοϊκά, χάρτες και να ξεχωρίζουν τα όρια ενός κράτους χωρίς να το χρωματίζουν μπλε γύρω γύρω λες και είναι ένα νησί χωρίς σύνορα... Ακόμα και αυτό το αυτονόητο, για κάποιο μεγάλο, ήταν καινούριο για τους μαθητές αυτούς.   Τέλος είδαν με ποιες χώρες συνόρευε η χώρα που είχαν αναλάβει κάθε φορά και προσπάθησαν να προσανατολιστούν, να την οριοθετήσουν και να την αναγνωρίσουν στον χάρτη της Ευρώπης.

Όποιοι και όπου αυτό χρειάστηκε συνεργάστηκαν με τους συμμαθητές τους που ήταν πιο γρήγοροι.

 

Σε ένα επόμενο βήμα έγινε η επιλογή του θέματος για τη δεύτερη καρτέλα. Τα παιδιά έψαχναν αρχικά κυρίως από τις εικόνες του Google ανά χώρα. Μόλις εντόπιζαν κάτι ενδιαφέρον, το συζητούσαμε, έμπαιναν να δουν αν θα βρουν πληροφορίες και το συζητούσαν μαζί μου αν αποτελεί κατάλληλο αντικείμενο για την καρτέλα τους. Έτσι καταλήξαμε και στην επιλογή του θέματος της δεύτερης καρτέλας, άλλοτε εύκολα και άλλοτε μετά από κάποιες προσπάθειες. Ο σχεδιασμός και ο χρωματισμός της ήταν θέμα του κάθε παιδιού, το οποίο έπρεπε να βρει τρόπο να «αντιγράψει» αυτό που επέλεξε και να το αποτυπώσει στο χαρτί του.

 

Το τελευταίο βήμα για κάθε μαθητή ήταν να βρει τα λόγια που θα έλεγε ο Ρέλης Κουρέλης όταν θα ταξίδευε πάνω από τη δική του χώρα. Έπρεπε λοιπόν μέσα από τις πολλές πληροφορίες που είχε βρει ν’ απομονώσει λίγες σειρές αντιπροσωπευτικές για το θέμα του και αφού τις γράψει στον υπολογιστή, να τις στείλει στο mail μου για να γίνει το τελικό ρετουσάρισμα. Οι υπόλοιπες πληροφορίες θα μας χρησίμευαν στην παρουσίαση του θέματος, από τον καθένα προς τους συμμαθητές του, μέσα στην τάξη, όπου εκεί δε θα μας περιόριζε ο χρόνος!

Στο σημείο αυτό πρέπει να πω ότι η όλη επικοινωνία με τους μαθητές μου έγινε , ως επί το πλείστον, μέσα από τα mail μας, κάτι που μας έδωσε την ευκαιρία να ανταλλάσσουμε απόψεις και πέρα από τις ώρες του σχολείου.

 

Ώρα όμως να μιλήσουμε για τον πρωταγωνιστή μας, το Ρέλη Κουρέλη.

Η αναγκαιότητα δημιουργίας του γεννήθηκε λόγω του προγράμματος το οποίο αναπτύσσει αυτή την εποχή το Πολυτεχνείο Κρήτης.

Πρόκειται για τη δημιουργία μιας ψηφιακής μαριονέτας, η  οποία έχει τη δυνατότητα να «συνδέεται» με το χέρι του κάθε χρήστη με φανταστικά νήματα από απόσταση όταν αυτό βρίσκεται πάνω από την ψηφιακή συσκευή και του δίνει τη δυνατότητα να κινεί τη μαριονέτα του, σα να ήταν συνδεδεμένη με κανονικά νήματα.

Το πρόγραμμα έχει τη δυνατότητα εκτός από την κίνηση να συνδέει εικόνες σαν background και να ηχογραφεί ομιλίες. Έτσι δημιουργούνται μικρά βιντεάκια , τα οποία μπορούν να συνδεθούν, να «ντυθούν» με ένα μουσικό χαλί και να αποτελέσουν μία πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση. Ο σχεδιασμός του Πολυτεχνείου έχει σαν απώτερο στόχο να δημιουργηθούν ενημερωτικά βίντεο που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από το δήμο Χανίων ή από οποιοδήποτε φορέα θα ήθελε να χρησιμοποιήσει τέτοιου είδους παρουσίαση με τη χρήση μιας ψηφιακής μαριονέτας.

Εμείς είχαμε την τύχη να αποτελέσουμε την πρώτη εφαρμογή του προγράμματος και ήμασταν πού χαρούμενοι γι’ αυτό!

 

Η δική μας μαριονέτα λοιπόν ήταν ο Ρέλης Κουρέλης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα του Πολυτεχνείου χρειαζόταν ένα σκίτσο μαριονέτας . Όμως όσες δοκιμές κι αν κάναμε στο χαρτί, τόσο εγώ όσο και οι μαθητές μου, το αποτέλεσμα δεν ήταν ικανοποιητικό, διότι δεν μπορούσε να αποδοθεί στο χαρτί η «πάνινη» και «κουρελιάρικη» φύση του Ρέλη.

Έτσι σε μια στιγμή πειραματισμού αποφάσισα να φτιάξω μια πάνινη κούκλα και να δω αν αυτό με βοηθήσει να καταλήξω κάπου. Η κατασκευή της κούκλας έγινε και σε επόμενη φάση η συμβολή μιας μητέρας μαθητή του τμήματός μου ήταν καθοριστική στο να ντυθεί η κούκλα με τα κουρέλια της και να αποτελέσει την τελική φιγούρα του Ρέλη Κουρέλη.

Αυτή τη μορφή της πάνινης μαριονέτας , ακριβώς όπως ήταν, χρησιμοποίησαν τελικά και στο πρόγραμμα του Πολυτεχνείου  χωρίς να χρειαστεί να ζωγραφίσουμε κάτι, οπότε ο πρωταγωνιστής μας κατ’ αυτόν τον τρόπο βγήκε πολύ πιο ζωντανός και ... φυσικός.

 

Τα κείμενά μας λοιπόν ήταν έτοιμα, ο πρωταγωνιστής μας επίσης, έτσι έγινε ένα ραντεβού με τους συνεργάτες μας από το Πολυτεχνείο για να έρθουν στο σχολείο να μας παρουσιάσουν το πρόγραμμα και να κάνουμε κάποιες δοκιμαστικές λήψεις με τα παιδιά.

Η συνάντηση έγινε και έτσι είδαν από τη μία οι μαθητές ζωντανά, όσα μέχρι τότε τους περιέγραφα, από την άλλη οι ειδικοί του προγράμματος είχαν την ευκαιρία να εντοπίσουν σε πρώτη δοκιμή του προγράμματος τυχόν προβλήματα.

Η δοκιμή πήγε πολύ καλά και  δώσαμε ραντεβού όλοι μαζί στη δημοτική βιβλιοθήκη του Δήμου Χανίων για την επόμενη συνάντησή μας, όπου υπάρχει στούντιο ηχογράφησης. Έτσι τα παιδιά θα είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ένα πρόγραμμα στην ανακαινισμένη και αναβαθμισμένη βιβλιοθήκη του Δήμου μας αλλά ταυτόχρονα να δουν ένα στούντιο ηχογράφησης και να κάνουμε εκεί τις τελικές εγγραφές, χωρίς τους θορύβους και τις ενοχλήσεις στο χώρο του σχολείου μας.

Και αυτή η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Το στούντιο ηχογράφησης της δημοτικής βιβλιοθήκης μας πρόσφερε ό,τι ακριβώς χρειαζόμασταν για μια καλή ηχογράφηση. Ο χώρος φιλόξενος και ζεστός, με απόλυτη ησυχία λόγω της ηχομόνωσης που διαθέτει έδωσε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Έτσι το υλικό και τα βιντεάκια ολοκληρώθηκαν από τη μεριά μας και το μόνο που απέμεινε ήταν η διαμόρφωση της παρουσίασης από το Πολυτεχνείο Κρήτης. Για να γίνει ακόμα πιο ελκυστική η παρουσίαση επιλέξαμε με τους μαθητές μου ανάμεσα σε μικρά μουσικά θέματα αυτό που μας άρεσε περισσότερο, ώστε να «ντυθεί» μουσικά η παρουσίασή μας.

Πέρα από την ολοκλήρωση της εργασίας ο κάθε μαθητής ανέλαβε να παρουσιάσει, στα πλαίσια της τάξης, όσα επιπλέον στοιχεία είχε συλλέξει για το θέμα του, στοιχεία που λόγω του χρονικού περιορισμού της παρουσίασης δεν συμπεριελήφθησαν σε αυτή αλλά άξιζε τον κόπο να διαβάσει και να συζητήσει με τους συμμαθητές του. Έτσι τα παιδιά που τα  συνέλεξαν είχαν την ικανοποίηση να παρουσιάσουν το αντικείμενό τους στους συμμαθητές τους με περισσότερες λεπτομέρειες.

Τέλος σε επίπεδο σχολείου προγραμματίστηκε μία παρουσίαση σε όλους τους μαθητές και μία στους γονείς του συγκεκριμένου τμήματος , ώστε να δουν και αυτοί  με κάθε λεπτομέρεια τα έργα των παιδιών τους.

 

 

Ακολουθούν τα κείμενα που τα παιδιά με τη βοήθειά μου επέλεξαν να ηχογραφήσουν για κάθε χώρα, καθώς και ο σύνδεσμος, όπου βρίσκεται η παρουσίαση της εργασίας:

 

 


ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΑΘΗΤΩΝ

 

 

ΕΣΘΟΝΙΑ (Πέτρος)

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και  στην Εσθονία μεταμορφώνομαι σε μια όμορφη, μεγάλη πετσέτα για τη σάουνα ή αλλιώς θερμόλουτρo όπως θα λέγαμε στα ελληνικά. Η σάουνα αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της χώρας . Αν ζήσει κάποιος εκεί το χειμώνα, θα του φανεί ότι διαρκεί 9 μήνες. Η σάουνα λειτουργεί σαν υποκατάστατο του ήλιου προσφέροντας στους Εσθονούς τα οφέλη που χαρίζει η ζέστη τους ατέλειωτους χωρίς ήλιο μήνες του χειμώνα.

 

 

ΙΤΑΛΙΑ (Άγγελος)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και ταξιδεύω στην Ιταλία. Εδώ γίνομαι ένα με το όμορφο καθαρό και φρεσκοσιδερωμένο τραπεζομάντιλο κάτω από μια ζεστή λαχταριστή Πίτσα.

 

Η γνήσια ναπολιτάνικη πίτσα είναι φτιαγμένη με σιταρένιο αλεύρι, γαρνιρισμένη με φρέσκες ντομάτες, μοτσαρέλλα, παρθένο ελαιόλαδο και αλάτι. Το ψήσιμο θα πρέπει να γίνει σε φούρνο με ξύλα σε θερμοκρασία μεταξύ 350ο και 450 ο. Το ιδανικό ξύλο είναι της βελανιδιάς και της ελιάς, για να μην απελευθερώνονται μυρωδιές και καπνιά παρά μόνο άρωμα. Κατά συνέπεια μια παραδοσιακή πίτσα μαργαρίτα πρέπει να ζυγίζει βγαίνοντας από τον φούρνο 210 γραμμάρια και δεν έχει πάνω από 500 θερμίδες.

 

 

 

 

ΣΛΟΒΑΚΙΑ (Παναγιώτης)

 

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και  στη Σλοβακία γίνομαι ένα κομμάτι από το πουκάμισο του θρυλικού Σλοβάκου «Ρομπέν των Δασών» Γιούραϊ Γιάνοσικ (Juraj Jánošík).

Ο Γιούραϊ Γιάνοσικ έκλεβε τους πλούσιους και τα έδινε στους φτωχούς. Για το λόγο αυτό καταδικάσθηκε και εκτελέσθηκε στο Liptovský Mikuláš το 1713.

 

 

ΛΕΤΟΝΙΑ (Παναγιώτης)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και  στη Λετονία  γίνομαι ένα κομμάτι από τη στολή του  αρχηγού  της εθνικής  ομάδας  χόκεϋ στον πάγο.

Το  χόκεϋ είναι πολύ δημοφιλές άθλημα στη Λετονία! Κάθε χρόνο διοργανώνεται από την Λετονική Ομοσπονδία Χόκεϊ επί Πάγου Πρωτάθλημα.

Το πρωτάθλημα διεξήχθη κατά τις περιόδους ανεξαρτησίας της χώρας, αρχικά κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου και στη συνέχεια μετά το 1991 οπότε η χώρα ανεξαρτητοποιήθηκε ξάνα. 

 

 

 

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ ΝΙΚΟΛΑΣ Φ.

 

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και ταξιδεύω στη Φινλανδία και συγκεκριμένα στο Ροβανιέμι όπου μεταμορφώνομαι στο σκουφάκι του Άη Βασίλη, της πιο αγαπημένης φιγούρας των παιδικών μας χρόνων.

Το Ροβανιέμι είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας της Λαπωνίας. Έχει περίπου 60.000 κατοίκους και βρίσκεται κοντά στον Αρκτικό Κύκλο.

Εδώ υπάρχει το δημοφιλέστερο Χριστουγεννιάτικο μέρος στον κόσμο, το χωριό του ΄Αι Βασίλη!

 

Στο Ροβανιέμι μπορείς να μάθεις πάρα πολλά πράγματα για τα Χριστούγεννα και να δεις  πολλά παιχνίδια για τα παιδιά!

 

 

 

 

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ (ΑΝΤΩΝΗΣ Π.)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στη Βουλγαρία μεταμορφώνομαι σε ένα από τα φημισμένα κεντήματά της.

Στη Βουλγαρία τα κεντήματα είναι πολύ δημοφιλή.

Συνήθως γίνονται πάνω σε λεπτά βαμβακερά μπλουζάκια με μανίκια ή πουκάμισα. Αυτά τα κεντήματα έχουν λουλούδια σε έντονα χρώματα για να θυμίζουν τους απέραντους ροδώνες που καλλιεργούνται στη χώρα και που είναι γνωστοί σε όλο τον κόσμο.

 

 

 

ΚΡΟΑΤΙΑ (Κώστας)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στην Κροατία μεταμορφώνομαι σε μια ωραιότατη μεταξωτή γραβάτα.

Η γραβάτα είναι συνδεδεμένη με τους Κροάτες.

Η ετυμολογία της λέξης γραβάτα - "cravat" στα αγγλικά, προέρχεται από τη γαλλική λέξη "cravate", δηλαδή Κροάτης, καθώς από τους Κροάτες διαδόθηκε η μόδα του μαντηλιού δεμένου γύρω από το λαιμό. Δεν την ανακάλυψαν, αλλά τη διέδωσαν ως αξεσουάρ στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα.

Οι Κροάτες στρατιώτες που συμμετείχαν στον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-1648) ήταν αναγνωρίσιμοι από τα μαντήλια που είχαν δεμένα στο λαιμό τους, πρόγονο της γραβάτας.

Αν και υπάρχουν 85 θεωρητικοί τρόποι να δεθεί ο κόμπος της γραβάτας, ο πιο γνωστός και απλός είναι ο διπλός κόμπος του Δούκα του Ουίντσορ.

 

 

(επιπλέον πληροφορίες)

 

Το 1635, όταν περίπου 6.000 Κροάτες στρατιώτες υπηρέτησαν στη Γαλλία, ένα σύνταγμά τους επισκέφτηκε το Παρίσι. 

 

Οι Κροάτες παρουσιάστηκαν μπροστά στον Λουδοβίκο τον 14ο για να αποσπάσουν τους επαίνους του και εντυπωσίασαν τον γνωστό για την καλαισθησία του Γάλλο μονάρχη, με τα μαντήλια γύρω από το λαιμό τους. 

 

Ο Γάλλος μονάρχης εισήγαγε το "κροατικό στιλ", καθιέρωσε τη γραβάτα και ίδρυσε το σύνταγμα των Royal Cravattes, των "βασιλικών γραβατών". Οι αξιωματικοί φορούσαν γραβάτες από μετάξι και άλλα υψηλής ποιότητας υφάσματα και οι απλοί στρατιώτες φορούσαν γραβάτες από κατώτερης ποιότητας υλικά.

 

Η γραβάτα από τη Γαλλία πέρασε ως μόδα στο Βέλγιο και την Ολλανδία και από εκεί στην Αγγλία, όπου το νέο αξεσουάρ έγινε ευρέως γνωστό. 

 

 

 

ΒΕΛΓΙΟ (Παναγιώτα)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης! Στο Βέλγιο γίνομαι μια βελγική δαντέλα πάνω στο νυφικό μιας βελγίδας νύφης .

Οι δαντέλες είναι πολύ φημισμένες εδώ στο Βέλγιο.

Είναι ένα διάτρητο πλέγμα από λεπτές κλωστές, διαταγμένες σε διάφορα σχέδια που επαναλαμβάνονται. Συνήθως έχει το σχήμα ταινίας και η μια της πλευρά τελειώνει σε γλώσσες σαν κύμα. Χρησιμοποιείται σαν τελείωμα ή κόσμημα ρούχων.

Κατασκευάζονται από νήμα λινό, βαμβακερό ή μάλλινο, ανάλογα με το είδος και την ποιότητα της δαντέλας.

 

(επιπλέον πληροφορίες)

Η δαντέλα είναι πλέγμα υφαντό, ειδικής μορφής. Πλέκεται με βάση καθορισμένη τεχνική μέθοδο. Στην εκτέλεση χρησιμοποιείται βελόνα με στρογγυλή αιχμή, αγκυροβελόνα (βελονάκι), κερκίδα (σαΐτα) ή περιστρεφόμενο υφαντικό ιστό. Οι δαντέλες αρχικά κατασκευάζονταν με διάκενα, που σχηματίζονταν με τη αφαίρεση νημάτων ή πάνω σε αμοργινό ύφασμα (τούλι) ή πάνω σε πλέγμα λινού και μεταξωτού υφάσματος

  

 

 

ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ (Στεφανία)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στη Λιθουανία γίνομαι ένα κομμάτι της παραδοσιακής φορεσιάς της χώρας που φοράει μία κοπέλα που παίζει kankles.

Tο kankles είναι ένα παραδοσιακό έγχορδο όργανο της χώρας που μοιάζει με το δικό μας σαντούρι. 

Το σώμα των kanklės είναι κατασκευασμένο από ένα τραπεζοειδές κομμάτι σκληρού ξύλου, κούφιο για να κάνει μια κοιλότητα. Ένα λεπτό φύλλο από μαλακό ξύλο (συνήθως έλατο) χρησιμοποιείται για να κάνει ένα αντηχείο, το οποίο καλύπτει το σώμα. Σ’ αυτό σκαλίζουν τρύπες, οι οποίες λαμβάνουν παραδοσιακά το σχήμα ενός λουλουδιού ή ενός αστεριού, επιτρέποντας έτσι στον ήχο να προβάλει προς τα έξω.

 

 

ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ (Πέτρος)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και βρίσκομαι στο Λουξεμβούργο. Εδώ είμαι ένα κομμάτι στην τουαλέτα της Μεγάλης Δούκισσας Καρλότας.

Η δούκισσα Καρλότα βασίλεψε στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου μέχρι το 1964 και ήταν μία από τις πολύ αγαπητές ηγεμόνες του Λουξεμβούργου. Την περίοδο του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου η δούκισσα Καρλότα εξορίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κι επέστρεψε μετά τον πόλεμο στην πατρίδα της για να βοηθήσει στην ανοικοδόμησή της.

Πέθανε το 1985 σε ηλικία 89 χρονών.

 

ΙΡΛΑΝΔΙΑ (Κων/να)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης. Εγώ εδώ στην Ιρλανδία γίνομαι μια εσάρπα στη πλάτη μιας Ιρλανδής μουσικού που παίζει κλασική Ιρλανδική άρπα .

Η άρπα είναι έγχορδο μουσικό όργανο, το οποίο έχει ιστορία τουλάχιστον 5.000 ετών και η χρήση του συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Η ιρλανδική άρπα αποτελεί το σύμβολο του έθνους της Ιρλανδίας.

Ίσως να την έχετε προσέξει σαν σύμβολο πάνω σε μια ιρλανδική μπύρα ή και σε κρατικά έγραφα, σφραγίδες ή ακόμα και πάνω στο κέρμα του €.

 

 

(επιπλέον πληροφορίες)

 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Αρπιστής (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. Π3908) μαρμάρινο άγαλμα Πρωτοκυκλαδικής τέχνης (2800 - 2300 π.Χ) που παριστάνει καθιστό αρπιστή τη στιγμή που παίζει είδος άρπας.

Ο σκελετός της άρπας σχηματίζει τρίγωνο του οποίου η κατακόρυφη πλευρά χρησιμεύει για να στηρίζει τις δύο άλλες, επί των οποίων βρίσκονται τεντωμένες 46 χορδές χορδισμένες σε «ντο ύφεση». Η άρπα είναι από τα αρχαιότερα μουσικά όργανα, και εμφανίζεται με χορδές που στηρίζονταν σε ελλειψοειδή σκελετό, ελεύθερο από τη μια πλευρά.

Κατά τον Μεσαίωνα η άρπα ήταν το κατεξοχήν αγαπημένο όργανο Βασιλέων και ευγενών. Ήταν όμως ακόμη μικρότερων διαστάσεων από τις σύγχρονες, και κρεμόταν με δερμάτινη ταινία από το λαιμό του οργανοπαίκτη. Ιδιαίτερη μεγάλη βοήθεια στην εξέλιξη της άρπας πρόσφερε ο Ιταλός Οράτιος Μίκης, στις αρχές του 17ου αιώνα, που γι'αυτό το λόγο έλαβε το προσωνύμιο «Νταλ Άρπα». Από τότε, εκτός της προσθήκης μερικών ακόμη χορδών και αύξησης του μεγέθους της, καμία άλλη μεταβολή δεν υπέστη το όργανο αυτό μέχρι το τέλος του ίδιου αιώνα, οπότε επινοήθηκε σύστημα ανύψωσης του τόνου όλων των χορδών, που εφαρμόσθηκε από τον Βαυαρό Χανσμπρούγκερ και που τροποποιήθηκε περί το 1800 από τον Σεμπαστιάν Εράρ (Sébastien Érard), το οποίο και διατηρείται μέχρι σήμερα. Τις κινήσεις ρυθμίζουν 7 πετάλια (πεντάλ), εκ των οποίων τα τρία χειρίζονται από το αριστερό πόδι και τα άλλα τέσσερα από το δεξιό. Τέλος, κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, κατασκευάστηκε και η ηλεκτρική άρπα.

 

 

 

ΓΑΛΛΙΑ (Θεοδοσία )

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στη Γαλλία μετατρέπομαι σε έναν  μπερέ στο κεφάλι του γνωστού Γάλλου ζωγράφου  Λουί .Ντυπρέ  , που συνήθιζε να κάθεται στις όχθες του Σηκουάνα και να ζωγαφίζει τους όμορφους πίνακές του.                                                                                                                                                      Η λέξη Μπερές προέρχεται από την Γαλλική Γλώσσα, ουσιαστικό αρσενικό Beret και είναι ο μάλλινος πίλος, το μάλλινο καπέλο δηλαδή, των ορεινών κατοίκων της Γασκωνίας, αρχαίας χώρας της μεσημβρινής Γαλλίας.

 

 

(επιπλέον πληροφορίες)

 

   Λουί Ντυπρέ                                                                                                                                                    Γεννήθηκε στο Seine et Oise το 1789. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την πατρική του οικογένεια και την παιδική του ηλικία, εκτός από το ότι είχε έναν αδελφό και μια αδελφή και ότι οι γονείς του ζούσαν ακόμη κατά το 1819.

Η μαθητεία του στη Σχολή του Ζακ-Λουί Νταβίντ (επίσημου ζωγράφου του Ναπολέοντα) θα καθορίσει την προσωπικότητά του και το μορφοπλαστικό περιεχόμενο της τέχνης του. Η γνωριμία του με τον καρδινάλιο και επίσκοπο της Λυών Joseph Fesch, θείο του Ναπολέοντα, μεγάλη εκκλησιαστική και πολιτική προσωπικότητα αλλά και ειδήμονα φιλότεχνο, θα αποδειχτεί επωφελέστατη αφού ο ίδιος θα τον στείλει το 1811 στο Κάσσελ στην Αυλή του Ιερώνυμου Βοναπάρτη, Βασιλιά της Βεστφαλίας. Το ίδιο έτος ο Ιερώνυμος τον ονομάζει αυλικό ζωγράφο. Η παραμονή του στο Κάσσελ δεν θα ξεπεράσει την διετία (1811-1812).

 

 

 

ΤΣΕΧΙΑ (Γιάννης)

 

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στην Τσεχία μετατρέπομαι στο μαύρο ένδυμα ενός καλλιτέχνη του «Μαύρου θεάτρου».

Το μαύρο   θέατρο  της  Πράγας  είναι   το  πιο  γνωστό  θέατρο   παγκοσμίου φήμης της  Τσεχίας  και   επίσης   ένα  παρά  πολύ   καλό θέατρο   για παιδιά   και   μεγάλους.   

Αποτελεί μια ιδιαίτερη θεατρική άποψη. Πρόκειται για ένα "μαύρο δωμάτιο" ή "μαύρο κουτί" το οποίο εμφανίζει μία μικρή σκηνή επενδυμένη με μαύρο ύφασμα, η οποία φιλοξενεί μέσα της, ηθοποιούς - μαριονετίστες, ντυμένους στα μαύρα. Η μαύρη ενδυμασία, τους επιτρέπει να κινούν διάφορα αντικείμενα, παλαιότερα κάτω από το φωτισμό κεριών και τώρα με τη βοήθεια από ειδικές λάμπες, δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι αιωρούνται.

 

(επιπλέον πληροφορίες)

Η τεχνική αυτή εξαπλώθηκε στην Ευρώπη και το '61 ο Jiri Srnec τελειόφοιτος της Ακαδημίας Θεάτρου της Πράγας άρχισε να πειραματίζεται με την ιωδίζουσα λάμπα φθορισμού (black light) και τη συμπεριφορά της στη θεατρική σκηνή. Έτσι αναβίωσε η εξέλιξη του μαύρου θεάτρου.

 

 

 

ΕΛΛΑΔΑ ( Πολύδωρος)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στην Ελλάδα μεταμορφώνομαι

σε ένα κομμάτι από τη φουστανέλα ενός έλληνα αγωνιστή του 1821.

 

Η   φουστανέλα είναι το ανδρικό παραδοσιακό ένδυμα που φορούσαν οι Έλληνες και στον πόλεμο του 1821. Αποτελεί ουσιαστικά την εξέλιξη του ανδρικού δωρικού χιτώνα. Μελετητές αναφέρουν σχετικά με τη φουστανέλα πως προέρχεται από μια σειρά αρχαίων ελληνικών ενδυμάτων, που έκαναν την εμφάνισή τους εκείνη την εποχή, όπως ο χιτώνας. Σε βυζαντινά όστρακα και αγγεία πολεμιστές εμφανίζονται να φέρουν όπλα, φορώντας την βαριά πολύπτυχη φουστανέλα.

 

 

 

ΙΣΠΑΝΙΑ (Μιχάλης)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στην Ισπανία μετατρέπομαι στην κόκκινη μπέρτα ενός ισπανού ταυρομάχου. Οι ταυρομαχίες είναι ένα από τα πιο δημοφιλή αθλήματα στην Ισπανία, αλλά και σε άλλες χώρες του κόσμου, όπως το Μεξικό, την νότια Γαλλία, την Πορτογαλία και αρκετές χώρες της νοτίου Αμερικής.

Πολλοί διαμαρτύρονται και θέλουν να καταργήσουν τις ταυρομαχίες στη χώρα, υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα των ζώων, τα οποία πολλές φορές πληγόνονται ή ακόμα και θανατώνονται.

 

Από την άλλη πλευρά, οι οπαδοί των ταυρομαχιών, υποστηρίζουν πως δεν πρόκειται για ένα άθλημα, αλλά για μία καλλιτεχνική τελετουργία, με βαθιές ρίζες στην ισπανική παράδοση. Για το λόγο ζητούν να προστατευτούν οι ταυρομαχίες σαν πολιτιστική κληρονομιά.

 

 

 

ΑΥΣΤΡΙΑ (ΝΙΚΟΛΑΣ Δ.)

 

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στην Αυστρία γίνομαι ένα κομμάτι στο φόρεμα της πριγκίπισσας Σίσσης, που έμεινε γνωστή στην ιστορία σαν «η θλιμμένη πριγκίπισσα της Αυστρίας».

Ήταν πασίγνωστη για την ομορφιά της και περιποιόταν τον εαυτό της κάνοντας αυστηρότατη δίαιτα και έφτανε να είναι τόσο αδύνατη με συμπτώματα που σήμερα αναγνωρίζονται ως συμπτώματα νευρικής ανορεξίας.

Η μεγαλύτερη αξία για τη ζωή της ήταν η ελευθερία, την οποία όταν άρχισε να χάνει, κλονίστηκε η ψυχική υγεία της και η θλίψη την κυρίευσε. Ο θάνατος του γιού της ήταν η χαριστική βολή για την πριγκίπισσα.

 

 

 

(επιπλέον πληροφορίες)

 

Στα 16 της παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ των Αψβούργων και έκανε μαζί του τέσσερα παιδιά: τη Σοφία, τη Γκιζέλα, το Ροδόλφο και την Μαρία Βαλέρια. Η κόρη της, Σοφία, πέθανε από ατύχημα σε ηλικία μόλις δυο ετών, γεγονός που προκάλεσε μεγάλη οικογενειακή αναταραχή. Η πεθερά της, της απέσπασε τα παιδιά, ισχυριζόμενη ότι η Σίσι είναι ακατάλληλη να τα μεγαλώσει. Η Σίσι άρχισε τότε να παρουσιάζει νευρικές διαταραχές, τις οποίες προσπαθούσε να κατευνάσει μέσα από τα ταξίδια που πραγματοποιούσε.

Στις 10 Σεπτεμβρίου του 1898, δολοφονείται με μαχαίρι από τον Ιταλό αναρχικό Λουίτζι Λουκένι ενώ βρισκόταν στη Γενεύη. Ο αναρχικός ήθελε να πραγματοποιήσει μια συμβολική πράξη ενάντια στους μονάρχες και θεώρησε την Πριγκίπισσα Σίσι, της οποίας την άφιξη στην Ελβετία είχε πληροφορηθεί μέσα από τις εφημερίδες, ως εύκολο στόχο. 

Η πριγκίπισσα Σίσι, γνωστή ως θλιμμένη πριγκίπισσα, έμεινε στην ιστορία για τον αντισυμβατικό τρόπο που επέλεξε να ζήσει καθώς, όπως έλεγε, ο βιεννέζικος καθωσπρεπισμός και τα πρωτόκολλα των ανακτόρων τη βασάνιζαν και της στερούσαν την ελευθερία.

 

 

 

ΓΕΡΜΑΝΙΑ (Νίκος Δ.)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και  ταξιδεύω στη Γερμανία όπου γίνομαι ένα κομματάκι στον καμβά του γνωστού γερμανού ζωγράφου Άλμπρεχτ Ντύρερ.

 

Ο Άλμπρεχτ Ντύρερ  ήταν μαθηματικός, ζωγράφοςχαράκτης και θεωρητικός της τέχνης. Υπήρξε σημαντικός καλλιτέχνης της εποχής του, και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Γερμανικής Αναγέννησης.

Έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στη Νυρεμβέργη, που αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά κέντρα της Γερμανίας, αλλά ταξίδεψε αρκετά κι επισκέφτηκε την Ιταλία δυο φορές, γεγονός που επηρέασε βαθιά το έργο του, από το οποίο ξεχωρίζουν οι ξυλογραφίες και τα χαρακτικά. Τα έργα του διαδόθηκαν σε όλη την Ευρώπη κι αργότερα απέκτησαν παγκόσμια φήμη.

 

 

 

ΜΑΛΤΑ (Δήμητρα)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στη Μάλτα γίνομαι κομμάτι της στολής των γνωστών σταυροφόρων της Μάλτας, οι οποίοι φοράνε μια μαύρη – μπλε - κόκκινη στολή με το χαρακτηριστικό σταυρό της Μάλτας κεντημένο στο στήθος.

Οι Ιωαννίτες Ιππότες, γνωστοί ως  Τάγμα του Αγίου Ιωάννη, ήταν από τα πιο φημισμένα Ρωμαιοκαθολικά στρατιωτικά τάγματα κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα.

Ξεκίνησε ως νοσοκομείο στην Ιερουσαλήμ το 1080 για να παρέχει φροντίδα στους φτωχούς, άρρωστους ή τραυματισμένους προσκυνητές των Αγίων Τόπων. Μετά έγινε θρησκευτικό και πολεμικό τάγμα με δική του διοίκηση και συνέχισε τη δράση του αρχικά στη Ρόδο και μετέπειτα στη Μάλτα.

Όταν ο Ναπολέων κατέλαβε τη Μάλτα το 1798, οι Ιωαννίτες έπαψαν να έχουν εδάφη υπό την κατοχή τους και μεταφέρθηκαν στη Ρώμη, ως Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας.

 

 

ΟΥΓΓΑΡΙΑ (Ευαγγελία)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και ταξιδεύω στην Ουγγαρία. Εδώ μεταμορφώνομαι σε ένα όμορφο, ολοκέντητο, κοφτό τραπεζομάντιλο κάτω από τις πανάκριβες παραδοσιακές πορσελάνες Herend. 

Οι πορσελάνες του Herend με τη χαρακτηριστική διακόσμηση από λουλούδια του κήπου και του αγρού και από πολύχρωμες πεταλούδες κέρδισαν τις προτιμήσεις και της βασίλισσας Βικτώριας, η οποία παρήγγειλε σερβίτσιο από την ουγγρική βιοτεχνία. Οι πορσελάνες με τη διακόσμηση «αλά Βικτώρια» αποτελούν και σήμερα περιζήτητα κομμάτια στις ηγεμονικές αυ­­λές του κόσμου. Προϊόντα της βιοτεχνίας του Herend υπάρχουν τόσο στην αυτοκρατορική αυ­λή της Ιαπωνίας όσο και στη βασιλική αυλή της Ισπανίας, καθώς επίσης στα σπίτια αρ­χη­γών κρατών, ηθοποιών ή μουσικών.

 

 

(επιπλέον πληροφορίες)

Παγκόσμιας φήμης ουγγρικές πορσελάνες

Η παραγωγή ουγγρικής πορσελάνης ξεκίνησε τον 19 ο αιώνα και μέσα σε λίγες δεκαετίες είχε να επιδείξει σημαντικές επιτυχίες. Το 1851 στην Παγκόσμια Έκθεση του Λονδίνου τα προ­ϊόν­­τα σε ρυθμό μπαρόκ και αυτοκρατορικό της Πορσελανοποιΐας του Herend βρήκαν μεγάλη απήχηση. Οι πορσελάνες του Herend με τη χαρακτηριστική διακόσμηση από άνθη του κήπου και του αγρού και από πολύχρωμες πεταλούδες κέρδισαν τις προτιμήσεις και της βασίλισσας Βικτώριας, η οποία παρήγγειλε σερβίτσιο από την ουγγρική βιοτεχνία. Οι πορσελάνες με τη διακόσμηση «αλά Βικτώρια» αποτελούν και σήμερα περιζήτητα κομμάτια στις ηγεμονικές αυ­­λές του κόσμου. Προϊόντα της βιοτεχνίας του Herend υπάρχουν τόσο στην αυτοκρατορική αυ­λή της Ιαπωνίας όσο και στη βασιλική αυλή της Ισπανίας, καθώς επίσης στα σπίτια αρ­χη­γών κρατών, ηθοποιών ή μουσικών.

 

 

ΣΟΥΗΔΙΑ (Νικόλας Φ.)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και ταξιδεύω στη Σουηδία. Εκεί πλέκομαι στα σχοινιά του δημοφιλέστερου και παλαιότερου πολεμικού πλοίου, του πλοίου Vasa .

Αυτό το πλοίο από το 1628 που βυθίστηκε και μετά από 333 χρόνια που βγήκε από το νερό, δεν έχει υποστεί καμία βλάβη. Δηλαδή το 98% της κατασκευής του είναι ακόμα σαν καινούριο και επιπλέον είναι στολισμένο με εκατοντάδες σκαλιστά γλυπτά.

 

Πρόκειται για ένα μοναδικό κόσμημα τέχνης και ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του κόσμου.

 

 

ΠΟΛΩΝΙΑ (Θεοδοσία)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και μεταμορφώνομαι σε κουβέρτα κατασκευασμένη από τις τρίχες του Ευρωπαϊκού βίσωνα, όπως φτιαχνόταν τα παλιά χρόνια.

Ο Ευρωπαϊκός βίσονας ζούσε πριν από μερικές χιλιάδες χρόνια στην Ευρώπη και λιγοστοί απόγονοί του έχουν απομείνει σήμερα (περίπου 200 ζώα σε ελεύθερη κατάσταση) που τα συναντάμε κυρίως στα δάση της Πολωνίας και  λιγότερο της Λιθουανίας.

 Έχει σκούρο καφέ τρίχωμα που είναι πιο μακρύ στο κεφάλι και στο λαιμό. Στα αρσενικά το τρίχωμα της κεφαλής και του λαιμού σχηματίζει χαίτη και γενειάδα. 

Διαφέρει από τον αμερικανικό συγγενή του διότι είναι πολύ πιο ογκώδης. 

 

(επιπλέον πληροφορίες)

Οι βίσονες γεννιούνται δίχως κέρατα και ζουν γύρω στα 18-20 χρόνια ελεύθεροι, ενώ μπορεί να φτάσουν και τα 30 υπό αιχμαλωσία. Καθώς τα κέρατά τους αναπτύσσονται, οι βίσονες ωριμάζουν γύρω στα δύο με τρία τους χρόνια, παρότι τα αρσενικά συνεχίζουν να μεγαλώνουν αργά μέχρι την ηλικία των επτά ετών. Έχουν ύψος γύρω στα 2 μέτρα, μήκος έως 3,5 μέτρα και ζυγίζουν από 900 κιλά έως 1,2 τόνο. Όταν όμως τα θηλυκά είναι έτοιμα να κάνουν παιδί, υπερβαίνουν τον 1,5 τόνο.

Οι ενήλικοι αρσενικοί γίνονται πολύ ανταγωνιστικοί και κυριαρχικοί κατά τις περιόδους ζευγαρώματος. Μονομαχούν για τα θηλυκά, και οι μονομαχίες τους συχνά οδηγούν σε τραυματισμούς και θανάτους. Μετά το ζευγάρωμα, η αγέλη χωρίζεται σε μικρότερες αγέλες. Τα μικρά γεννιούνται εννέα μήνες μετά το ζευγάρωμα. Ο θηλυκός βίσoνας γεννάει ένα κάθε φορά, το οποίο φροντίζει και θηλάζει για ένα χρόνο. Εάν το επόμενο έτος δεν γεννήσει άλλο μικρό, ο θηλασμός παρατείνεται.

Οι βίσονες έχουν ύψος γύρω στα 2 μέτρα, μήκος εως 3,5 μέτρα και ζυγίζουν από 900 κιλά έως 1,2 τόνο. Όταν όμως τα θηλυκά είναι έτοιμα να κάνουν παιδί, υπερβαίνουν τον 1,5 τόνο.

 

 

ΡΟΥΜΑΝΙΑ (Ευαγγελία)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στη Ρουμανία γίνομαι νήμα στα χέρια μιας υφάντριας που φτιάχνει ένα όμορφο παραδοσιακό γιλέκο κεντημένο με πολλά σχέδια και μοτίβα καθώς και πολύχρωμα λουλούδια γύρω γύρω.

Πολλοί τεχνίτες ασχολούνται ακόμα με την υφαντουργία, που περιλαμβάνει υφαντά και κεντήματα,  και η οποία αποτελεί μία από τις παραδοσιακές τέχνες στη Ρουμανία μαζί με την ξυλογλυπτική και την αγγειοπλαστική.

 

 

 

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ (Μαρία Π.)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στη Μεγάλη Βρετανία μετατρέπομαι σ’ ένα όμορφο, εντυπωσιακό καρώ στη φούστα ενός σκωτσέζου αξιωματικού.

Το καρώ, που στη Σκωτία ονομάζεται «τάρταν», φοριόταν το 17ο αιώνα από το σκωτσέζικο τάγμα της «Μαύρης Φρουράς». Ήταν υφασμένο και όχι πλεκτό, και από εκεί προέρχεται το όνομά του.

Το 1822 ο Βασιλιάς της Αγγλίας Γεώργιος ο 4ος επισκέφτηκε την Σκωτία και μαζί με τους αυλικούς του εντυπωσιάστηκε από το ύφασμα τόσο πολύ που σχεδόν μετέτρεψε το καρώ σε εθνικό ένδυμα ολόκληρης της Αγγλίας, και όχι μόνο των «Χάιλαντς».

 

 

(επιπλέον πληροφορίες)

 

Στην Ελλάδα υπάρχει η εντύπωση ότι οι καρώ φούστες είναι μια αρχαία παράδοση των Σκοτσέζων. Εντάξει, είναι αρχαία, αλλά όχι και τόσο αρχαία όσο θα φανταζόταν κανείς.

 

: από το γαλλικό tiretain, που σημαίνει υφασμένο.

Τον 19ο αιώνα ήταν σαν ύφασμα δημοφιλές στη Σκωτία και άρχισε να φοριέται και στην υπόλοιπη Ευρώπη, κυρίως εξαιτίας των μυθιστορημάτων του Σερ Γουόλτερ Σκοτ, που έγραψε τα διάσημα ιπποτικά μυθιστορήματα Ιβανόης και Ρόμπ Ρόι και στα οποία το περιέγραφε.

Τα καρώ είχαν κεντρική θέση στην μουσική επανάσταση των πανκ τη δεκαετία του 1970. Στο επίκεντρο της στυλιστικής αναρχίας βρίσκονταν τα καρώ της διάσημης σχεδιάστριας μόδας Βιβιέν Γουέστγουντ.

 

 

ΟΛΛΑΝΔΙΑ (Αλέξανδρος)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στην Ολλανδία γίνομαι πανί στη φτερωτή ενός μεγάλου ανεμόμυλου.

Ο ανεμόμυλος είναι μια αιολική μηχανή οριζόντιου άξονα περιστροφής που χρησιμοποιήθηκε για την άλεση των δημητριακών και την άντληση νερού.

Γύρω στο 1500, χρησιμοποιήθηκαν πολλοί ανεμόμυλοι στην Ολλανδία σαν μέρος του αντιπλημμυρικού συστήματος της χώρας. Η χρήση τους για την αποξήρανση εκτάσεων ξεκίνησε εδώ πριν από αιώνες, όταν οι Ολλανδοί άρχισαν να επεκτείνουν τις εκτάσεις που προσφέρονταν για καλλιέργεια.

Όταν χρησιμοποιούνταν για την άλεση σιτηρών στεγάζονταν κατά κανόνα σε κυλινδρικά, πέτρινα, διώροφα κτίρια. Στον επάνω όροφο βρισκόταν ο άξονας και το σύστημα μετάδοσης της κίνησης, ενώ στον κάτω όροφο γινόταν η άλεση και αποθήκευση των σιτηρών. Τα πτερύγιά τους ήταν, όπως είπαμε,  πάνινα, 5 έως 15 μέτρα σε μήκος και πλάτος το 1/5 του μήκους τους.

 

 

 

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ (Μαρία Α. )

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στην Πορτογαλία μεταμορφώθηκα στο ύφασμα μιας από  τις  εκατοντάδες πολύχρωμες ομπρέλες, που σκεπάζουν κάθε χρόνο τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της Agueda στο φεστιβάλ τέχνης που γίνεται εκεί κάθε Ιούλιο.

«Βρέχει ομπρέλες» έγραψε ο τύπος για την όμορφη αυτή ιδέα που δημιούργησε ένα μαγικό, πραμυθένιο σκηνικό, γεμάτο χρώμα και αποτελεί πλέον παράδοση της περιοχής εδώ και τρία χρόνια.

Αν λοιπόν βρεθείτε ποτέ στην Πορτογαλία αυτή την περίοδο, μην παραλείψετε να κάνετε μια στάση! Το θέαμα θα σας εντυπωσιάσει!

 

 

 

ΔΑΝΙΑ (Θανάσης)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στη Δανία μεταμορφώνομαι σε ένα τόπι «μαγικό» ύφασμα στα χέρια των δύο ραφτάδων, που ανέλαβαν να φτιάξουν ρούχα για τον αυτοκράτορα στο γνωστό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν : «Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα».

Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν ήταν ένας Δανός παραμυθάς, ο οποίος έγινε γνωστός σ’ όλο τον κόσμο για τα παραμύθια του που είναι γεμάτα φαντασία και καταλήγουν πάντα σε κάποια συμπεράσματα πάνω στις ανθρώπινες αρετές .

 

 

 

ΣΛΟΒΕΝΙΑ (Παναγιώτα)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στη Σλοβενία μεταμορφώνομαι σε μια απλή τριγωνική σκηνή στο δάσος για να προσφέρω στους επισκέπτες άνεση αλλά ταυτόχρονα τη μεγαλύτερη δυνατή επαφή με τη φύση που βρίσκεται γύρω μου.

Οι μικρές τριγωνικές αυτές καμπίνες μπορεί να είναι από ξύλο πεύκου ή ύφασμα με μεγάλα ανοίγματα για φυσικό φως. Όταν είναι υφασμάτινες δημιουργούν μια πραγματικά μαγική εικόνα το βράδυ όταν φωτιστούν!

 

ΚΥΠΡΟΣ (Εμμανουέλα)

 

Είμαι ο Ρέλης Κουρέλης και στην Κύπρο μεταμορφώνομαι σε άμφιο στους ώμους του αρχιεπίσκοπου Μακάριου, του ιερωμένου που τόσο αγωνίστηκε για την πατρίδα του.

Ο Μακάριος ήταν αρχιεπίσκοπος της αυτοκέφαλης ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου από το 1950 μέχρι το θάνατο του και ο πρώτος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 1960, όπου η Κύπρος ανακηρύχτηκε ανεξάρτητο κράτος, μέχρι το θάνατο του, το 1977.